top of page

تحلیل قاعده نهم از رمان ملت عشق

  • Writer: Baset Orfani
    Baset Orfani
  • Feb 17, 2025
  • 3 min read

قاعده نهم: صبر فقط صرف زمان و انتظار کشیدن نیست بلکه صبر با آینده نگری معنی می‌گیرد. در صبر و تماشای تیغ باید گل را مجسم کنید. شب را ببینید و روز را تصور کنید. اهل عشق صبر را یک شیرینی برای خود می‌بینند چون می‌دانند صبر هلال ماه را ماه کامل می‌کند.

 

این قاعده از رمان ملت عشق، نگاهی عمیق و شاعرانه به مفهوم صبر دارد، مفهومی که در بسیاری از مکاتب فکری و عرفانی جایگاه ویژه‌ای دارد. اما آنچه این قاعده را از تعاریف معمول صبر متمایز می‌کند، پیوند آن با آینده‌نگری، تخیل و امید است. در اینجا، صبر صرفاً یک انتظار منفعلانه و تسلیم‌شدن در برابر گذر زمان نیست، بلکه نوعی بینش آگاهانه و خلاقانه است که در آن فرد نه‌تنها زمان حال را می‌پذیرد، بلکه آینده‌ای را که در دل این صبر نهفته است، تصور و باور می‌کند.

 

عبارت "تماشای تیغ و مجسم کردن گل" در این قاعده، به زیبایی تمام، جوهره‌ی صبر را نشان می‌دهد. این استعاره، یادآور این حقیقت است که در مسیر زندگی، گاهی باید از مرحله‌ای سخت، دردناک و حتی گزنده عبور کرد تا به شکوفایی و لطافت رسید. تیغ و گل دو جلوه از یک واقعیت‌اند، دو چهره‌ی یک حقیقت. تیغ، نمادی از رنج، آزمون و سختی است، درحالی‌که گل، نماد زیبایی، تحقق و پاداش نهایی. کسی که صبر را می‌فهمد، تیغ را نه‌تنها به عنوان درد، بلکه به عنوان مقدمه‌ای برای گل می‌بیند. او در میانه‌ی رنج، زیبایی را می‌بیند و در تاریکی، روشنی را تصور می‌کند.

 

"شب را ببینید و روز را تصور کنید"، مفهومی تکمیل‌کننده برای این استعاره است. شب، نمادی از دوران سختی، تنهایی، فقدان و تردید است، اما آن‌که صبر حقیقی را می‌شناسد، می‌داند که هیچ شبی ابدی نیست و در دل همین تاریکی، امیدی برای طلوع روز وجود دارد. این نگاه، نوعی جهان‌بینی مبتنی بر یقین و ایمان است، که در آن صبر به معنی ماندن در شب نیست، بلکه به معنای زندگی کردن با آگاهی از آمدن صبح است.

 

اما اوج زیبایی این قاعده، در جمله‌ی پایانی آن نهفته است: "اهل عشق صبر را یک شیرینی برای خود می‌بینند چون می‌دانند صبر هلال ماه را ماه کامل می‌کند." اینجا، صبر نه‌تنها به عنوان یک ضرورت یا راهی برای رسیدن به هدف، بلکه به عنوان بخشی از خودِ مسیر، به عنوان چیزی ارزشمند در ذات خود، شناخته می‌شود. عاشق واقعی، صبر را تحمل نمی‌کند، بلکه آن را با عشق در آغوش می‌کشد، زیرا می‌داند که رشد و کمال، بدون گذر از مراحل تدریجی امکان‌پذیر نیست. همان‌طور که ماه نمی‌تواند یک‌شبه بدر کامل شود، زندگی نیز برای شکوفا شدن، نیاز به صبر دارد.

 

این قاعده، صبر را نه یک اجبار، بلکه یک هنر معرفی می‌کند؛ هنری که در آن انسان، با بینش و ایمان، به جای غرق شدن در سختی‌های اکنون، زیبایی آینده را در ذهن و جان خود زنده نگه می‌دارد. چنین صبری، نه فقط یک انتظار، بلکه یک عمل آگاهانه و خلاقانه است؛ نوعی از صبر که نه تنها تحمل رنج، بلکه خلق معنا و امید در دل رنج‌هاست.

 

ناشران فراز

فراز، آیینه‌دار فرهنگ و هنر

برای ارسال مقالات و آثار علمی خود با هدف انتشار در نشریات فراز، خواهشمندیم با آدرس‌های زیر تماس بگیرید.

با ما به تماس شوید:

 

 

امیدواریم که از خواندن این مطلب  لذت و بهره کافی را برده باشید. خوشحال می‌شویم نظرات و پشنهادات خود را در مورد مطلب فوق در بخش دیدگاه‌ها با ما به‌اشتراک بگذارید.

 
 
 

Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page